|
March 26, 2006 حتما شما هم چون من اخبار نشستهای اخير شورای امنيت سازمان ملل متحد را دنبال ميكنيد. چند روز است در اين ساختمان بزرگ پررفت و آمد - كه چشمان بسياري بجا و بيجا بدان دوخته است - شور و حرارت زيادي برپاست. کار ماجراي هستهای شدن ايران، که مدتهاست وارد مرحلة صفكشي نيروهاي ديپلماتيك و بازيهاي ديپلماسي شده، بالاخره به شورای امنيت کشيده شد و نمايندگان كشورهاي مختلف در نشستهاي متعدد در صدد يافتن يک راهحل برای اين گره کور هستند. عدهاي از اين نمايندگان پرزور ميآيند و دعوا دارند؛ عدهاي از پايگاه آشتی سخن ميگويند و در پي راه چاره هستند؛ عدهاي هم در صدد تلافي هستند و بده و بستانهاي سياسي را تصفيه ميكنند. خلاصه هر كس - با ساز و برگ لازم - در پي كسب حيثيت و آبرو، درآمد يا صلح و آرامش برای کشور خود و نه برای شهروندان جهانی چيزي ميگويد و برنامهای دارد. خلاصه مسابقة تماشايي و پرهيجاني برپاست تا به مدد نيروي بيپايان پيام و پيامرساني، ديگران تحت تأثير قرار بگيرند. تماشاگران و ناظران اين رويدادها و شنوندگان اين وعده و وعيدها به چنين جلساتي همانگونه نگاه ميكنند كه به يك شوي تلويزيوني. با اين تفاوت كه در شوي تلويزيوني، هنرمندان براي خوشايند من و شماي تماشاگر ميخوانند و ميرقصند و طنز ميگويند و در اين نشستها، سياستمداران براي خوشايند خودشان ! خلاصه با تمام کوششی که اعضای شورای امنيت در جهت نشان دادن حسن نيت خود و کشور متبوعشان نشان میدهند نميدانم می توانم حق داشته باشم که به کل قضيه از اين بابت بدبين باشم و بر اين باور که در اين ميان البته آنچه برای اين تصميمگيرندگان آنقدرها از اهميت برخوردار نخواهد بود، همانا سرنوشت ملتهاست که همواره بايد چوب اشتباهات دولتها و حکومتگران خود را بخورند. در حالی که دل بسياری از ما نگران پيامد اين نشستهاست ناچاريم از لابلای تفسيرهايي در بارة لبخند زدن اين يكي، اخم كردن آن يكي، چگونگي قرار دادن ميزهاي مذاكره، دير و زود آمدن فلان نماينده و دست دادن يا ندادن اين يکی به آن ديگری، كه براي هر كدام از آنها در عالم ديپلماسي مفاهيم جداگانهای وجود دارد، دست به دامان بازی حدس و يقين شويم. در كنار اينگفت و شنودها، برق چشمان معاملهگران، صاحبان صنايع، سرمايهداران و دلالان بينالمللي هم يادآور اين نكته است كه معضل اتمی شدن ايران در نهايت جز يک معاملة بينالمللی چيز ديگری نخواهد بود. البته با تمام وجود و در نهايت ناآگاهی از روند سياست جهانی اميدوارم اين باور من درست نباشد.
|
|
March 19, 2006 از دورهای دور از جلوهگاه نور سرمست از بهار سرشار از سرور نوروزِ جانفزا با عشوه و غرور از راه میرسد چشم حسود کور در دشت و در دمن رسته گل و چمن از رنگ و بوی گل سرمست جان و تن بلبل ز فرط شوق وامانده از سخن نوروز میدهد بوی خوش وطن همراه با شعر زيبای علی اصغر مجيدی شاعر مقيم فلوريدا، فرا رسيدن نوروز ۱۳۸۵ خورشيدی را شادباش میگويم. در نوروز ۱۳۶۳ برابر با ۱۹۸۴ ميلادی، يعنی بيست و دو سال پيش، تام برادلي (Tom Bradley) شهردار لوسآنجلس، برای نخستين بار و براي سپاسگزاري از مهاجران ايراني كه با حضور خود در اين شهر به اقتصاد و كسب و كار لسآنجلس رونق دادند، روز ۲۱ مارچ را به نام نوروز ايراني خواند و لوحهاي به ايرانيان اهدا كرد و اين رسم را در شهر فرشتگان بنياد نهاد. از آن پس هر سال و تا زمانی که تام برادلی شهردار لسآنجلس بود، رابطة نزديک ودوستانة خود را با جامعة ايرانی نگهداشت و ديگر كه دولتمردان و سياستمداران شهری و ايالتی را نيز به چنين کاری تشويق کرد. در نوروز ۱۳۶۸ برابر با ۱۹۸۹ علاوه بر پيت ويلسن (Pete Wilson) سناتور ايالت كاليفرنيا، جورج دكمهچيان(George Dukemejian) فرماندار اين ايالت هم طي پيامهايي نوروز را به ايرانيان شادباش گفتند و هر دو از طريق اين همين تلويزيون جامجم با جامعة ايراني سخن راندهاند. همة اين رويدادها نشان از اين دارد که اين گروه متوجه جامعة ايراني مقيم كاليفرنيا شدهاند و ميدانند كه اين جمعيت - به دليل قدرت مالي، تخصص، سواد و آگاهي - ميتواند در روند سياسي اين ايالت، اثرگذار باشد. امسال نيز به همت گروهی از ايرانيان آنتونيو ويراگوسا شهردار لسآنجلس برنامة بزرگذاشت سال نوی ايرانی را در شهرداری لسآنجلس و به زيباترين صورت برگزار کرد. با اين آرزو که سالهايي به از آنچه پشت سر گذاشتهايم در پيش رو داشته باشيم.
|
|
March 12, 2006 نميدانم چگونه است که نزديکی سال نو همواره به تو اين رخصت را میدهد نگاهی به خود و اطرافيان خويش بيفکنی و فرصتی برای تأمل و انديشه بيابی. حالا فرق نمیکندکه حلول سال نوی مسيحی باشد يا خورشيدی. بهانه است ديگر! ما هم که به دنبال بهانه میگرديم. ولی در نوروز و سال نوی ايرانی راز و رمزی پنهان است که هر سال با فرا رسيدنش هم ياد روزهای خوش و ناخوش گذشته در تو زنده میشود و هم اينکه با نگاهی حسرتبار به ديروز و امروز خيره میشوی. از آن حال و هواها که مثلا چی بوديم و چی شديم يا چی فکر میکرديم و چی شد! يا هر چه آيد سال نو گوييم دريغ از پارسال و يا چی داديم و چی گرفتيم. اين هم شايد از ويژگيهای فرهنگی سنتی ما باشد که خوشيها و ناخوشيهايمان بهم سخت گره خوردهاند. بر خلاف انسان غربی که به هنگام تحويل سال نو رو به اين منظر دارد که در سال جديد بايد چه طرح تازهای در افکند يا چه برنامههايي را دنبال کند، ما انسانهای شرقی تا نسيم نوروز به مشاممان ميخورد حالمان گونهای ديگر میشود، ياد ايام جوانی و کودکی ميافتيم و اينکه چه ميتوانستيم باشيم و نشديم. حتی اگر در ظاهر وضع بهتری داشته باشيم باز به دنبال دستاويزی میگرديم که حال را بیارزش و ناچيز جلوه دهيم و گذشته را بهتر و مهمتر. غالب ما بر اين باوريم که: امروز خانههای بزرگتر داريم ولی خانوادههايمان کوچکتر شدهاند؛ وسايل آسايش بيشتر داريم ولی وقت بهرهبرداری از آن را نداريم؛ آگاهترشدهايم ولی چند برابر آن بيگذشتتر؛ متخصصان بيشتری داريم ولی مشکلات چند برابر شدهاند؛ داروها فراوانند ولی سلامت کيميا؛ همه ميدانيم چگونه خرج زندگی را درآوريم، ولی خود زندگی را از دست دادهايم؛ سالهای عمر انسانها بيشتر شده ولی به اين سالها زندگی افزوده نشده؛ خيابانها گشادتر شدهاند ولی خلقها تنگتر؛ بيشتر از خريد میکنيم ولی کمتر از آن لذت ميبريم، زياد خرج میکنيم ولی کمتر داريم؛ تا ماه رفتهايم و برگشتهايم، ولی تا آن سوی کوچه نمیرويم که حال همسايه را بپرسيم؛ فاتح فضاهای شدهايم ولی فضای درون خود را گم کردهايم؛ دل اتم را شکافتهايم ولی توان شکستن تعصب را نيافتهايم.
|
|
March 5, 2006 چهارشنبه هشتم ماه مارچ روز جهاني زن است. کمتر از يک قرن پيش زنان و مردان آزاده اي که حضور و وجود آپارتايد جنسي در کشورهاي جهان را بر نميتافتند بر عليه اين ستم فرهنگي، مذهبي، سياسي و اجتماعي بپا خاستند و با كوششی خستگیناپذير در راه احقاق حقوق نقض شدة زنان در سطح بينالمللي گام برداشتند. ولی هنوز و همچنان وضع زنان در بسياري از كشورها از جمله ايران دردناک است. امسال تعدادي از انجمنها و سازمانهاي زنان ايرانی امريکا و کانادا با نام کميتة هماهنگی تظاهرات سراسری هشتم مارچ اين روز را روز همبستگی با زنان آزاديخواه و مبارز درونمرز ايران اعلام کردهاند و به همين مناسبت براي اعتراض به آنچه در سرزمين ما بر سر زنان هموطنمان مي رود، از همة مبارزان و کوشندگان دعوت کردهاند تا با شرکت در تظاهرات و گردهماييهای گوناگون در روز جهانی زن از مبارزة زنان ايران برای کسب حقوق انسانی خود پشتيبانی کنند. متن اعلامية اين کميته چنين است: "تاريخ يکصد سالة ايران، از مشروطه تا امروز، گواه آن است که همواره، زنان ايراني براي دستيابي به سادهترين حقوق شهروندي و انساني خود سرسختانه مبارزه کردهاند. امروزه اما، خواست زنان ايران نه تنها حقوق برابر بلکه، از نو نوشتن قانون اساسي برمبناي برابري همة شهروندان، مشارکت سياسي، دموکراسي در خانه و جامعه، حمايت از محيط زيست، و نفي هرگونه جنگ و خشونت نيز هست. امسال هم، همچون ٢٧ سال گذشته، در روز ٨ مارچ زنان مبارز و آزادة ايراني درونمرز، در سخت ترين شرايط و در معرض اهانت و خشونت، روز جهاني زن را در پارکها يا در چهارديواري تنگ خانههايشان برگزار خواهند کرد. ما، گروهي از فعالان حقوق بشر و تشکيلات مستقل زنان درآمريکا و کانادا، با باور به استقلال جنبش زنان و با پذيرش تفاوت مشکلات و اولويتهاي زنان مهاجر و پناهنده، از همة زنان و مردان آزاديخواه و برابريطلب درخواست ميکنيم در همبستگي و حمايت از مبارزات زنان آزادة درونمرز، در روز ٨ مارچ و به مناسبت روز جهاني زن با ما همراه و همگام شوند تا تظاهرات گستردهاي را در امريکا و کانادا بر پا داريم." تا اين ساعت در يازده شهر کانادا و امريکا برنامههايي تدارک ديده شده است: در ايالت کاليفرنيا: اورنج کانتي، سن حوزه، سن ديگو، فرزنو، ساکرامنتو در ايالت جورجيا: آتلانتا در دی سی: واشينگتن در ايالت تگزاس: دالاس در ايالت ايلينويز: شيکاگو در کانادا: شهر مونترآل در لسآنجلس نيز روز سهشنبه هفتم مارچ ساعت 6 بعدازظهر به همين مناسبت مراسم افروختن شمع در تقاطع ويلشير بولوار و خيابان اوشين برگزار میشود. برای آگاهی از برنامههای مختلفی که در يازده شهر مختلف امريکا و کانادا برگزار میشود ازسامانة www.March8.org ديدن کنيد. از سوی ديگر در اروپا کميتهای با عنوان "کارزار لغو کليه قوانين نابرابر و مجازات های اسلامی عليه زنان" از روز چهارم مارچ راهپيمايی اعتراضی بزرگی را از شهرهای مختلف آلمان به سوی هلند ترتيب داده است که قرار است اين راهپيمايي روز هشتم مارچ در مقابل دادگاه بين المللی لاهه ختم شود و در آنجا کيفرخواست کميته به مسئولان اين دادگاه تقديم گردد. برای آگاهی و ياری رساندن به اين حرکت بزرگ زنان و مردان آزاده و مبارز ايرانی نيز میتوانيد به سامانة: www.karzar-zanan.com مراجعه کنيد. |
| 2008 | ||||||||||||||||
| 2007 | ||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
| 2005 | ||||||||||||||||
| 2004 | ||||||||||||||||
| 2003 | ||||||||||||||||
| 2002 | ||||||||||||||||
| 2001 | ||||||||||||||||
| 2000 | ||||||||||||||||
| 1999 | ||||||||||||||||
| 1998 | ||||||||||||||||
| 1997 | ||||||||||||||||
| يادوارهها | ||||||||||||||||
| Archive: English | ||||||||||||||||
|
Publications |